Professional login

Diabetes Plus punt login

“Ik ben het nu beter bij gaan houden waardoor ik de diabetes beter kan reguleren.”

Marcia Simpson is studente creatieve therapie aan de Hogeschool Utrecht in Amersfoort. In haar vrije tijd doet ze onder meer aan hardlopen en, als het lekker weer is, aan skeeleren. Ze bewoont samen met haar vriend een kleine etagewoning in een van de oudere wijken van Utrecht. Ze kijkt uit naar de op handen zijnde verhuizing naar Leiden.

Marcia treffen wij thuis. Ze heeft bijna drie jaar diabetes. Marcia heeft Cystic Fibrosis, ofwel taaislijmziekte. Haar diabetes is een van de complicaties. Ze was voor een longontsteking in het ziekenhuis en daar bleek ook haar bloedsuiker niet in orde. De mededeling dat ze insuline moest gaan spuiten kwam zomaar uit de lucht vallen. Al na korte tijd moest ze kort- en langwerkende insuline injecteren en verscheidene keren per dag haar bloedglucose meten. Binnenkort krijgt ze een insulinepompje en moet ze vier keer per dag haar bloedglucose gaan meten.

Marcia kreeg de Accu-Chek Mobile naar aanleiding van klachten over haar vingers. Ondanks dat ze rouleerde, genazen de kleine wondjes van het prikken bij haar slecht. Bovendien kreeg ze last van eeltvorming op haar vingers. Marcia: “Ik moest zo diep prikken. Ik rouleerde wel, maar op een gegeven moment heb je alles wel gehad. Ik had hem op de diepste stand staan en ik kreeg gewoon eeltplekjes. Daar kan je dan niet meer doorheen prikken. En op zo’n diepe stand ga je gewoon door de grond van de pijn. Op een gegeven moment dacht ik ‘laat ook maar’. Met deze meter is dat veel minder. Toen ik hem zag dacht ik gelijk ‘dat is iets voor mij’.”

De boodschap die Marcia bij ingebruikname van de Accu-Chek Mobile meekreeg was, dat bij deze meter dunnere naaldjes zaten en dat er minder bloed nodig was. Ze is er zeer over te spreken en ervaart inmiddels ook heel andere voordelen, zoals een hogere therapietrouw. Marcia: “Er is maar een heel klein prikje nodig en hij heeft genoeg aan een kleiner druppeltje bloed dan voorheen. Voor mij is daardoor de drempel om te meten ook veel lager. Het meten was mij enorm tegen gaan staan en daardoor ging ik veel op de gok doen. Ik kwam er na verloop van tijd achter dat ik ongemerkt veel te hoog zat. Nu ben ik gelukkig veel beter op de hoogte van hoe mijn bloedsuikers eigenlijk zijn. Het is echt een hele verbetering. Ik heb veel minder last van mijn vingers. En ik ben het nu beter bij gaan houden waardoor ik de diabetes beter kan reguleren. Toch wel belangrijk.

Dat alles geïntegreerd zit in één systeem bevalt Marcia ook uitstekend. De Accu-Chek Mobile kan ze overal gemakkelijk gebruiken omdat er, zoals zij zegt, ‘weinig gedoe’ is. “Die pen klik ik er aan vast, ik stop hem in mijn tas en hij gaat overal mee naar toe. Die andere meter liet ik vaak thuis want dat was echt zo’n pakketje en dat paste dan weer niet in mijn tas of het nam teveel plaats in. Ik vind het toch wel belangrijk dat als ik naar school of stage ga en mijn bloedsuiker voelt echt te laag of zo, dat ik dan gewoon kan meten. En wat ik ook fijn vindt is dat de naaldjes en de stripjes geïntegreerd zitten. Bijvoorbeeld als ik net in de les zit of zo en ik moet meten, dan hoef ik niet zo onwijs te rommelen dat iedereen daar last van heeft. Je kunt hem er zo bij pakken en hij wisselt daarna vanzelf.”

Op school keken ze er wel van op, overigens. De Accu-Chek Mobile heeft iets weg van een mobiele telefoon uit de jaren negentig. Marcia: “Als ik hem uit mij tas haalde, dan zaten ze echt te kijken van ‘wat heb jij nou weer bij je?’. Hij maakt natuurlijk ook allerlei piepjes en het display licht heel erg op. Nee, zei ik dan, hij is voor mijn bloedsuiker. Dan vinden de meesten hem opeens wel weer hip. Zeg nou zelf. Hij ziet er lekker snel uit toch? Daar wil je mee gezien worden. Het liefst draag ik hem ook zo aan de rand van mijn broek. Nee, geintje”

Utrecht, juni 2009